love love love

niepokoje moje (muzykchowanie)

#smoker

Mam na ciebie oko

Coś mnie gryzie

zNIEwolenie

Dokąd tak biegniemy? Dlaczego? W jakim celu? Co nas gna? Gdzie sens? Tylko gatunek, przetrwanie?
Dokąd tak biegniemy? Dlaczego? W jakim celu? Co nas gna? Gdzie sens? Tylko gatunek, przetrwanie?
Dokąd tak biegniemy? Dlaczego? W jakim celu? Co nas gna? Gdzie sens? Tylko gatunek, przetrwanie?

#toniebylamja

#toniebylamja

Where is Jessica Hyde?

armCHAIR czyli zakrzesłowiONA

Dog eat dog czyli kto komu wilkiem?

#dogeatdog

#wkurwienie

#wkurwienie

#po

W pełnym słońcu

W pełnym słońcu

Selfie, kobieta w mieście, kobieta w sieci

selfie, kobieta w mieście

Bezpieczna w sieci?
Tylko ryba, którą, wiadomo, że i tak za chwilę ktoś zje. 

jing jang a może wielkanocne jaja ;)

jajko czy może jing jang?

jing jang - wariacja na temat

jing jang wariacja na niebieskim tle

jing jang

joga yoga czy może tylko moja noga i jakaś droga?

pochłania mnie, joga

odgoń te myśli

modlitwa pleców, joga

kobieta z czerwonym parasolem

kobieta z czerwonym parasolem

Neptun

Neptun

Samotność szuka dopełnienia. Pośród morskiej otchłani nawet rozmowa z rybami wydaje się kusząca... Gdyby jednak pójść dalej i zapragnąć towarzystwa bardziej podobnego do nas samych? Kto lub co powstanie? Czy chcielibyśmy całymi godzinami przebywać ze swoim odbiciem, czy pragnienie zabicia samotności jest większe niż chęć, by wszystko było zróżnicowane?
Pośród morskiej piany powstaje halucynacja. I tak dochodzimy do sedna, że lepsze rozdwojenie jaźni i uleganie fatamorganom od samotności;)

tancerka w trzech odsłonach

tancerka w błękicie

tancerka pochmurna

tancerka ognista

Taniec

Taniec czerwieni

Taniec w chmurze własnych myśli

Niewiadoma

Ciekawość - pierwszy stopień nieba

Ciekawość, Painter 2016

Maska

Maska

Kobieta zerknęła z ukosa na leżący na stole przedmiot. Korciło ją, by zerwać to szare, pozbawione wyrazu opakowanie i zajrzeć do środka. Ale obiecała. A obietnice należy przywiązywać grubym sznurem i nie puszczać. Inaczej tracą sens. Ona też by utraciła sens. Bo w końcu przez te kilka dni była niejako cząstką tej obietnicy, która teraz była tak ciężka i niepokojąca. Właściwie dlaczego cokolwiek deklarowała? Mogła błogo egzystować, bez zobwiązań, bez wahań i dylematów. A jednak coś ją podkusiło i powiedziała te parszywe słowa, iż obiecuje.
Westchnęła ciężko i zaczęła myć naczynia. Czasami najbardziej zwyczajne czynności przynoszą największą ulgę, może dlatego, iż wprawiają umysł w stan swoistego odrętwienia. Skupienie na czymś nieistotnym sprawia, że wszystko wokół znika. Jesteś tylko ty i ścierka do naczyń znacząca wąskie ślady na wgórkach garnków i kubków.
"Cholera", przeklęła w myślach wszystkie paczki, a potem po raz kolejny zerknęła na stół. A gdyby tak tylko lekko podważyć wieko? Czy to już będzie złamanie obietnicy? Nie zdoła przecież zobaczyć wszystkiego....

Plakat teatralny

Moje wyobrażenie teatru

Nigdy nie ufaj Zimie, kiedy mówi, że już więcej nie przyjdzie tego roku

 

kartki, pocztówki

Wierzby i mgła, Painter 2016

Wierzby i mgła, Painter 2016

Diabolina, Painter 2016

Diabolina, Painter 2016

W czasach o których piszę nie było podziału na Dobro i Zło, nie było kolorów ładnych czy brzydkich, nastroju wesołego czy też ponurego. Nijakość obejmowała cały świat równie czule jak matka, która osłania noworodka przed tym wszystkim co za chwilę ma go spotkać. Równowaga wyciągała swoją długą szyję i obserwowała z zadowoleniem harmonijnie nudną przestrzeń. I wówczas pojawił się ON i powiedział: "Jestem Dobry" i w tym momencie Świat zadrżał i pękł na dwie równe części...

Diabolina uniosła głowę i zerknęła na mężczyznę. Był całkiem przystojny, chociaż być może natura mogłaby go wyposażyć w ciut mniejszą ilość owłosienia. I to co zwisało mu miedzy nogami wyglądało dość komicznie, w szczególności, kiedy chodził. Uniosła zalotnie kąciki ust, a potem wypuściła mały kłaczek dymu, który uformowała w kształt wyciągniętej przed siebie dłoni. Mężczyzna chrząknął jakby chciał coś powiedzieć, ale tylko splunął przez lewe ramię. ON zabronił mu z nią rozmawiać. Nie miał pojęcia dlaczego, tym bardziej, iż kobieta sprawiała wrażenie przyjaźnie nastawionej. Ale póki co wolał z NIM nie zadzierać.

Tyle że pęknięty na pół Świat wciąż dąży do równowagi i dlatego samotność szuka towarzystwa, zimno chce się ogrzać, a mężczyzna pragnie kobiety. Tak więc nie minęło wiele dni, a Diabolina leżała gładząc włochaty tors mężczyzny. I poczuła się szczęśliwa, gdyż zrozumiała jak można w doskonały sposób wykorzystać swoje ciało... A ponieważ mężczyzna nie był głupi, a jego małomówność wynikała nie z braku zainteresowań, a z chęci mówienia tylko o tym co istotne, w Diabolinie zaczęło kiełkować też nowe Uczucie. I było ono silne, przyjemne, ciepłe. A im dłużej Diabolina przebywała w towarzystwie mężczyzny, tym cieplejsze było to Uczycie. Aż pewnego dnia kobieta otworzyła oczy, a mężczyzny już nie było. Żar jej miłości spopielił jego włochaty tors i to coś, co tak śmiesznie dyndało między nogami, gdy chodził...

Od tego dnia Diabolina szuka zemsty na NIM, gdyż uznała, zwyczajem kobiecym, iż to nie była jej wina, że jej kochany umarł. To ON wprowadził na Świat zamęt tym swoim cholernym podziałem na Dobro i Zło...